Japanse Encefalitus

JAPANSE ENCEFALITIS

 

Japanse encefalitis is een ernstige virale aandoening in Azië. Het gaat om een griepachtige toestand die na enkele dagen dramatisch kan evolueren naar een hersenontsteking (bewustzijnsproblemen, verlammingen, coma). De incubatietijd is gewoonlijk 5 -15 dagen. Slechts 1 tot 20 per duizend personen die besmet geraken, worden echt ziek (1/1000–1/50).

De sterftekans bij deze symptomatische gevallen met tekenen van hersenontsteking bedraagt ongeveer 25 %. Indien men de ziekte overleeft, is er een kans van 30% op neurologische en/of psychiatrische restverschijnselen. Er bestaat geen antivirale behandeling. De overdracht gebeurt uitsluitend door bepaalde culexmuggen. De overbrengende muggen steken vanaf de vroege schemering bij valavond tot aan zonsopgang. In de endemische gebieden zijn slechts 1 à 3% van de culexmuggen besmettelijk. Vooral varkens en bepaalde vogelsoorten vormen het reservoir voor het virus. De ziekte is endemisch in de rurale streken van Zuid-en Zuidoost-Azië (van India tot Japan), met name in delen van Bangladesh, Birma (Myanmar), Brunei, Cambodja, China, India, Indonesië (enkel op Java, Bali, Irian Yaja en Borneo, niet op de andere eilanden), Hongkong, Japan, Thailand, Vietnam, Nepal (in de Teraï, de laaglandgebieden beneden 765 m), de Filippijnen, Korea, Laos, Singapore, Sri Lanka (enkel in de uiterst noordelijke punt van het eiland), Maleisië en een kleine haard in Pakistan. Recent stak het virus de straat van Torres over tussen Papoea Nieuw Guinea en het uiterste Noorden van Queensland (Australië).

De infectie komt in de meeste gebieden seizoengebonden voor, meestal ergens tussen april-mei tot oktober-december. De piekincidentie ligt in de gematigde klimaatzones rond het einde van de zomer en het begin van de herfst; in de tropische klimaatzones bij het begin van de moesson. In een aantal gebieden is er echter het ganse jaar door transmissie mogelijk is, vooral in de regio van de drie archipels (Filippijnen, Indonesië, Maleisië), maar ook elders, afhankelijk van lokal e ecologische factoren. De aandoening komt vooral voor in de rurale gebieden, daar waar mensen en varkens in dicht verband samenleven, en meer bepaald in de gebieden met rijstvelden, omdat deze ideale broedplaatsen voor de muggen vormen. Zeer zeldzaam kunnen infecties optreden aan de rand van de grote steden. In een aantal van deze landen is door een goede vaccinatiepolitiek en insectenbestrijding het aantal gevallen gevoelig gedaald.

In algemene termen is het risico voor reizigers naar het Verre Oosten uiterst klein (minder dan 1 per 1.000.000 reizigers die gedurende 1 maand onderweg zijn). In functie van het seizoen, de reisbestemming en reisomstandigheden kan het risico wel groter zijn, tot 1 per 5000 per maand.

 

Tip voor Augustus

 

Nieuws : The Voyagerinfo Daily

 

Bijzondere gebouwen

 

In focus: Portugal